عشق

enrique

sheida20 — Thu, 14 May 2009 15:41:07 GMT

دل من با تو

sheida20 — Thu, 14 May 2009 15:20:10 GMT

دل من با تو

هر دو بيزار از اين فاصله هاست

گاه مي انديشم

مي تواني تو به لبخندي اين فاصله ها رو برداري

تو توانايي بخشش داري

دست هاي تو توانايي آن را دارد كه مرا زندگاني بخشد

چشم هاي تو به من آرامش مي بخشد

و تو چون مصرع شعري زيبا

سطر برجسته اي از زندگي من هستي

فقط در حد یک لبخند

sheida20 — Thu, 26 Feb 2009 11:56:12 GMT

فقط در حد یک لبخند لبت و قسمت من کن

اگه خورشید من نیستی بیا و شمع و

روشن کن

تمنای شرابم نیست یه جرعه آب شریکم

باش

کنار چشمه ی رویا یه لحظه خواب شریکم

باش

زندگی

sheida20 — Thu, 26 Feb 2009 11:55:02 GMT

شکنجه گاه این دنیاست جایم

به جرم زندگی این شد سزایم

قسمت نمیشه انگار

sheida20 — Thu, 26 Feb 2009 11:53:12 GMT

قسمت نمیشه انگار دست تو رو بگیرم

برای آخرین بار برای تو بمیرم

گریه نکن که اشکات برای من یه درده

تحمل غم تو منو دیوونه کرده

هیچکی مث من تو رو دوس نداره اینو از تو

چشام میتونی بخونی

تو بودی جونم و عمرمو کسی که می

خواستم

قسم راستمو که می خوای بدونی

واسه ی عشق تو همه چی دادمو به جز

غرورمو که اونم رفته به باد

بود و نبودم و

همه وجودم

واسه تو دادمو تو میگی منو نمی خوای

عکس

sheida20 — Sat, 31 Jan 2009 08:38:39 GMT

نامه عاشقانه دو تا دوست...!

sheida20 — Sat, 31 Jan 2009 08:35:01 GMT

عاشق و عاشق تر

sheida20 — Mon, 24 Nov 2008 06:22:32 GMT

عاشق عاشق تر

نبود در تار و پودش ديدي گفت عاشقه عاشق

@@@@@@@@ نبودش @@@@@@@@@@

امشب همه جا حرف از آسمون و مهتابه ، تموم خونه ديدار اين خونه

فقط خوابه ، تو كه رفتي هواي خونه تب داره ، داره از درو ديوارش غم

عشق تو مي باره ، دارم مي ميرم از بس غصه خوردم ، بيا بر گرد تا ازعشقت

نمردم، همون كه فكر نمي كردي نمونده پيشت، ديدي رفت ودل ما رو سوزوندش

حيات خونه دل مي گه درخت ها همه خاموشن، به جاي كفتر و گنجشك كلاغاي

سياه پوشن ، چراغ خونه خوابيده توي دنياي خاموشي ، ديگه ساعت رو

طاقچه شده كارش فراموشي ، شده كارش فراموشي ، ديگه بارون نمي

باره اگر چه ابر سياه ، تو كه نيستي توي اين خونه ، ديگه آشفته

بازاريست ، تموم گل ها خشكيدن مثل خار بيابون ها ، ديگه از

رنگ و رو رفته ، كوچه و خيابون ها ،،، من گفتم و يارم گفت

گفتيم و سفر كرديم،از دشت شقايق ها،با عشق گذركرديم

گفتم اگه من مردم ، چقدر به من وفاداري، عشقو

به فراموشي ،چند روزه تو مي سپاري

گفتم كه تو مي دوني،سرخاك

تو مي ميرم ، ولي

تا لحظه مردن

نمي گيرم

دل از

تو

سهراب سپهری

sheida20 — Sun, 23 Nov 2008 14:43:18 GMT

من ز پای جان گشودم رشته ی دلبستگی ها / تا

مگر دستی زنم در دامن وارستگی ها

با بریدن ها دل از آشوب دریا شست ساحل / موج

بی آرام شد پیوسته از پیوستگی ها

گرمی وشوری ندارد سازسیل ازتنب رفتن/ نغمه

جویی را روان کرد اشکم ازآهستگی ها

جست و جو رااما رفتم، بیاانگشت حیرت / منزلی

بنما، برآسایم مگر زین خستگی ها

استاد رهی معیری

sheida20 — Sat, 22 Nov 2008 16:13:43 GMT

اشکم ولی بپای عزیزان چکیده ام

خارم ولی بسایه گل آرمیده ام

با یاد رنگ و بوی تو ای نو بهار عشق

همچون بنفشه سر بگریبان کشیدهام

چون خک در هوای تو از پا افتاده ام

چون اشک در قفای تو با سر دویدهام

من جلوه شباب ندیدم به عمر خویش

از دیگران حدیث جوانی شنیده ام

از جام عافیت می نابی نخورده ام

وز شاخ آرزو گل عیشی نچیده ام

موی سپید را فلکم رایگان نداد

این رشته را به نقد جوانی خریده ام

ای سرو پای بسته به آزادگی مناز

آزاده من که از همه عالم بریده ام

گر می گریزم از نظر مردمان رهی

عیبم مکن که آهوی مردم ندیده ام